Er was eens een periode dat ieder zichzelf respecterend magazijn zijn eigen – meestal als maatwerk ontwikkeld – Warehouse Management Systeem (WMS) had. Iedere operatie was immers uniek en de markt voor systemen was verre van transparant.

Dus werden de bestaande operaties geautomatiseerd, meestal inclusief alle onvolkomenheden die er al waren. De bouwer van de software zag dat er meer vraag was en noemde zichzelf WMS-leverancier. Dat er maar één implementatie geweest was mocht niet deren.

In deze cowboy-markt lukte het vele leveranciers om klanten binnen te halen en dat daagde andere cowboys weer uit om met een systeem te komen. Er was immers geld te verdelen en WMS-implementaties brachten veel geld in het laatje.

Dit artikel bevat een analyse die ten tijde van publicatie (2004) actueel was. De wereld verandert, dus sommige stellingen in dit artikel kunnen achterhaald zijn. Desalniettemin bevat het artikel vele elementen die nog steeds het lezen meer dan waard zijn.